Aleksander Miszalski, prezydent Krakowa, staje przed jedną z najtrudniejszych prób politycznych w swojej karierze. Nadchodzące referendum w sprawie jego odwołania, które odbędzie się 24 maja, zmusiło jego sztab do opracowania strategii, mającej zapewnić mu pozostanie na stanowisku. Dokładnie przemyślana taktyka opiera się na trzech głównych filarach.
Pierwszym jest koncentracja na frekwencji. Miszalski nie zamierza zachęcać mieszkańców do udziału w głosowaniu. Wbrew temu, jaką strategię obrał w minionych wyborach, tym razem deklaruje, że jego celem jest niska frekwencja referendum. Kraków nie wydaje pieniędzy na kampanie profrekwencyjne, a politycy związani z prezydentem zachęcają do rezygnacji z udziału w głosowaniu, argumentując, że to także forma wyrażenia opinii.
Drugim filarem strategii jest ocieplenie wizerunku Miszalskiego. Prezydent stara się pokazać jako osoba otwarta na dialog, skora do przyznania się do błędów i gotowa do kompromisów. Wizerunek Miszalskiego budowany jest na lokalnym gruncie, co ma przeciwdziałać próbą jego utożsamienia z centralą partii. Każde jego wystąpienie jest przemyślane, projektowane tak, aby pokazać jego otwartość i skłonność do rozmowy.
Trzeci element obejmuje działania mające na celu dyskredytację organizatorów referendum. Miszalski stara się przedstawić swoich przeciwników jako siły dążące do destabilizacji miasta. Zarówno oficjalne, jak i nieoficjalne kanały komunikacji, pokazują organizatorów jako przedstawicieli „brunatnej prawicy”, będących zwolennikami chaosu w Krakowie. Ten aspekt strategii jest prowadzony dyskretnie, nie angażując w to oficjalnych instytucji.
Wszystkie te działania są odpowiedzią na wcześniejsze zarzuty wobec Miszalskiego. W ubiegłych miesiącach jego zarządzenie i decyzje były krytykowane, a sam prezydent określał referendum jako akt „nienawiści”. Dziś prezentuje bardziej ugodowe stanowisko, starając się przekonać, że wyciągnął wnioski z przeszłości.
Kluczowe dla przyszłości Miszalskiego będą głosy wyborców Koalicji Obywatelskiej oraz młodych mieszkańców Krakowa. To oni mogą przesądzić o wynikach referendum, pozostając w domu bądź biorąc udział w głosowaniu. Czas pokaże, czy obrana przez Miszalskiego strategia okaże się skuteczna. Żeby referendum było uznane za ważne, konieczna jest obecność co najmniej 158 555 osób przy urnach.
Dodaj komentarz