W czwartek, 23 kwietnia, mieszkańcy Stoczka Łukowskiego zgromadzili się w neogotyckim kościele, by pożegnać 15-letniego Kacpra, który zginął w tragicznym wypadku na trasie S7. W świątyni, wypełnionej do ostatniego miejsca, obecni byli członkowie rodziny, przyjaciele oraz szkolni koledzy, którzy z trudem powstrzymywali łzy, trzymając w dłoniach białe kwiaty.
Podczas ceremonii żałobnej, w atmosferze przepełnionej emocjami, słowa o kruchości ludzkiego życia i bólu, który nie daje się załagodzić, padały wielokrotnie. Duchowny podkreślił znaczenie modlitwy i nieuchronność zmierzenia się z ciężarem straty najbliższych.
Szczególną uwagę wiernych przyciągnęły relikwie św. Carlo Acutisa, umieszczone na ołtarzu. Śmierć włoskiego błogosławionego, również w młodym wieku, była przypomnieniem, że zarówno życie, jak i śmierć, potrafią zaskoczyć, pozostawiając wiele pytań bez odpowiedzi. „Czas nie leczy ran, ale z Bożą pomocą możemy z nimi żyć” — mówił kapłan, przypominając o nadziei płynącej z wiary.
Wypadek, który pozbawił życia Kacpra, wydarzył się 12 kwietnia na trasie S7 w Łomiankach. Toyota, którą podróżował z dwójką przyjaciół, została uderzona przez rozpędzone Audi. Zginęli na miejscu wraz z 19-letnią Nikolą, a 20-letni Eryk zmarł po kilku dniach w szpitalu. Uczestnicy wypadku, Patryk R. i Piotr B., uciekli z miejsca zdarzenia, jednak zostali szybko zatrzymani przez policję. Obaj mężczyźni byli pod wpływem alkoholu.
Po zakończeniu mszy, kondukt pogrzebowy udał się na cmentarz parafialny, gdzie grób Kacpra przykryło morze białych wieńców i wiązanek, wśród nich duże serce z czerwonych kwiatów.
Pożegnanie 15-letniego Kacpra pozostanie na długo w pamięci wszystkich, którzy go znali. Jego uśmiech i szczodre serce były wspominane w wielu poruszających słowach, które przypominały o radości życia, którą zarażał innych. Pomimo tragedii, wierzą, że jego światło nie zgasło, a pamięć o nim będzie trwać w sercach najbliższych.
Dodaj komentarz