Archeolodzy badający wrak rzymskiego statku, odkryty u wybrzeży Chorwacji w 2016 roku, zidentyfikowali niezwykłe ślady po naprawach wykonanych na przestrzeni wieków. Badania, opisane w czasopiśmie „Frontiers in Materials”, przybliżyły technologie szkutnicze używane przez starożytnych Rzymian.
Wrak Ilovik-Paržine 1, odnaleziony w rejonie Adriatyku, dostarczył cennych danych na temat materiałów stosowanych do zabezpieczania kadłuba statków. W najnowszym etapie badań, przeprowadzonych przez naukowców z uniwersytetów w Strasburgu, Aix Marseille oraz Croatian Conservation Institute, skoncentrowano się na organicznych materiałach uszczelniających, które przez długi czas były niedoceniane w archeologii.
Dzięki nowoczesnym technikom, takim jak spektrometria mas, ustalono, że do ochrony kadłuba używano żywicy drzew iglastych, głównie sosny, która po podgrzaniu przekształcała się w smołę. W jednej z próbek odkryto mieszankę żywicy i wosku pszczelego, znaną jako zopissa, co poprawiało elastyczność i trwałość powłoki. Analiza pyłku uwięzionego w warstwach smoły ujawniła, że materiały uszczelniające pochodziły z różnych rejonów śródziemnomorskich i adriatyckich, co sugeruje, że statek był naprawiany w różnych portach.
Jednym z ciekawszych odkryć była obecność pyłku olszy i jesionu, wskazująca na bliskość rzek i wybrzeży, natomiast pyłki jodły i buka sugerują wpływy roślinności górskiej, typowej dla północno-wschodnich wybrzeży Adriatyku. Analiza potwierdziła także, że niektóre warstwy powłok były nakładane w Brundisium, dzisiejszym Brindisi we Włoszech, co sugeruje pochodzenie materiałów z różnych regionów Europy.
Odkrycia te pokazują, jak starożytne technologie i lokalne zasoby były kluczowe dla utrzymania i naprawy rzymskich statków handlowych. Dzięki nowoczesnym metodom badawczym możliwe stało się nie tylko odtworzenie procesu budowy i naprawy statków, ale także rekonstrukcja tras, którymi poruszały się rzymskie jednostki. Działania te podkreślają również zależność starożytnych żeglarzy od wiedzy przekazywanej z pokolenia na pokolenie oraz umiejętność korzystania z dostępnych zasobów naturalnych.
Dodaj komentarz