Niemiecki przemysł znalazł się w kryzysie z powodu rosnącej konkurencji ze strony Chin. Według raportu opublikowanego przez Institut der deutschen Wirtschaft (IW) do roku 2025 niemiecki przemysł stracił około 400 tysięcy miejsc pracy, co jest bezpośrednio związane z chińską ekspansją gospodarczą. Dokument pod tytułem „Wkład Chin w deindustrializację” zwraca uwagę, jak silny wpływ ma Państwo Środka na niemiecką gospodarkę, wywołując wstrząs w produkcji przemysłowej kraju.
Chiny, po kryzysie na rynku nieruchomości, zwróciły się ku intensyfikacji produkcji przemysłowej i eksportu. Wartość chińskiego eksportu wzrosła niemal do 3,7 biliona dolarów, co przyczynia się do rosnącej dominacji Chin na globalnych rynkach. Niemniej, nawet chińska wewnętrzna gospodarka napotyka na problemy, jak mniejsza konsumpcja i spadek inwestycji, co zmusza Pekin do agresywniejszych działań na arenie międzynarodowej.
Zarówno Stany Zjednoczone, jak i Unia Europejska podjęły kroki w kierunku ograniczenia napływu chińskich towarów przez wprowadzanie barier celnych. Chiński rząd reaguje na te działania, wykorzystując do nacisku surowce krytyczne oraz kontrolę nad łańcuchami dostaw, co komplikuje sytuację dla europejskich i amerykańskich firm.
Sytuacja Niemiec komplikuje się dodatkowo ze względu na wcześniejszą strategię rozwoju, która opierała się na intensywnym eksporcie oraz utrzymywaniu niskich kosztów produkcji. Niemiecka gospodarka, zdominowana przez silne marki takie jak Volkswagen, Mercedes-Benz czy Siemens, teraz staje w obliczu ryzyka stagnacji i znacznych zwolnień. Przykładem jest Volkswagen, który planuje zredukować aż 100 tysięcy miejsc pracy i zamknąć kilka fabryk.
Pekin zyskuje na sile, oferując swoje produkty w korzystniejszych cenach dzięki wspieraniu lokalnych firm poprzez subsydia. Szacuje się, że aż 60 procent wzrostu Chin na rynku światowym wynika z dotacji rządowych. Dla Niemiec, które nie są w stanie dorównać cenowo i technologicznie chińskim produktom, stanowi to poważne zagrożenie.
Polityka niemieckiego rządu pod wodzą kanclerza Friedricha Merza pozostaje niejednoznaczna wobec „chińskiego szoku”. Choć istnieje świadomość potrzeby przeciwdziałania nieuczciwym praktykom konkurencyjnym ze strony Chin, wciąż nie podjęto zdecydowanych kroków, które mogłyby ochronić niemiecki przemysł przed dalszym upadkiem. Rozwiązania takie jak wewnętrzne reformy jawią się jako niewystarczające wobec skali dysproporcji w kosztach produkcji.
Obecnie Niemcy stoją przed trudnym wyborem: albo stawić czoła chińskiej ekspansji, ryzykując pogorszenie stosunków gospodarczych, albo przyglądać się powolnemu zanikowi swojej przemysłowej potęgi. W świetle obecnych wydarzeń czas na zdecydowane działania wydaje się kurczyć.
Dodaj komentarz