NASA i Boeing wciąż pracują nad wyznaczeniem daty pierwszej operacyjnej misji kapsuły CST-100 Starliner, której celem jest dostarczenie zaopatrzenia na pokład Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Problemem okazały się różne usterki techniczne wykryte podczas załogowego lotu testowego w 2024 roku, kiedy to wystąpiły między innymi wycieki helu oraz awarie silników manewrowych. W efekcie NASA była zmuszona do wcześniejszego sprowadzenia kapsuły na Ziemię.
Obecnie trwa intensywna analiza usterek i prace nad ich usunięciem. W lutym NASA opublikowała wyniki niezależnego dochodzenia, które zaliczyło awarie Starlinera do kategorii „Type A mishap”, oznaczającej poważne incydenty dla agencji. W tej samej klasyfikacji znalazła się katastrofa wahadłowca Columbia z 2003 roku.
Kolejny krok to certyfikacja załogowa kapsuły, której pełne wdrożenie planowane jest na przyszły rok. Mimo to, Boeing i NASA zmagają się z nierozwiązanymi problemami w układzie napędowym. W międzyczasie planuje się przeprowadzenie drugiego lotu testowego, tym razem bezzałogowego, jako misję Starliner-1. To właśnie ona ma być kluczowym sprawdzianem gotowości systemu przed rozpoczęciem załogowych misji.
Zarówno NASA, jak i Boeing podkreślają, że precyzyjna data startu misji nie zostanie ogłoszona, dopóki wszystkie testy nie zostaną pomyślnie zakończone. Jeśli Starliner-1 zakończy się sukcesem, otworzy to drogę do misji załogowej Starliner-2. NASA posiada obecnie jedynie jeden system certyfikowany do regularnego transportu astronautów na ISS, a opóźnienia w projekcie Boeinga wpłynęły na ich planowanie.
Boeing otrzymał kontrakt od NASA na kwotę 4,2 miliarda dolarów w 2014 roku na opracowanie komercyjnego systemu transportu kosmicznego, zobowiązując się do realizacji sześciu misji po udanej certyfikacji. Nowe warunki przewidują cztery misje z opcją na dwie kolejne. Administracja NASA nie ma zamiaru wracać do lotów, dopóki Starliner nie zostanie w pełni przygotowany, co wielokrotnie podkreślało kierownictwo agencji.
Dodaj komentarz