Każdy właściciel nieruchomości w Polsce ma obowiązek dbałości o stan środowiska naturalnego, wynikający z Konstytucji RP i ustawy o ochronie przyrody. Ustawa z 16 kwietnia 2004 roku reguluje kwestie związane z ochroną drzew i krzewów, nakładając na właścicieli terenów obowiązek utrzymywania ich we właściwym stanie.
Zgodnie z przepisami, wszelkie zabiegi pielęgnacyjne, korekcyjne i techniczne powinny być przeprowadzane zgodnie z zasadami sztuki ogrodniczej, aktualną wiedzą naukową oraz obowiązującym prawem. Szczególną ostrożność należy zachować podczas prac ziemnych i innych działań w pobliżu korzeni, pnia czy korony drzew, aby minimalizować ich szkodliwy wpływ.
Prace w obrębie korony drzew nie mogą prowadzić do usunięcia więcej niż 30% korony, o ile nie stanowią zagrożenia dla nieruchomości. Brak odpowiednich kwalifikacji właściciela nakłada konieczność zlecenia prac specjalistom, chyba że dotyczą terenów wpisanych do rejestru zabytków, gdzie wymagana jest zgoda Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.
Odpowiedzialność finansowa właściciela nieruchomości za szkody spowodowane przez drzewa jest uzależniona od konkretnych okoliczności oraz skali zaniedbań. Ignorowanie zagrożeń, takich jak stan drzewa, może prowadzić do konsekwencji odszkodowawczych na zasadzie winy, zgodnie z Kodeksem cywilnym. Właściciel musi wykazać staranność, aby uniknąć odpowiedzialności, zwłaszcza w przypadkach siły wyższej, jak np. wyjątkowe zjawiska atmosferyczne.
Prawo pozwala właścicielowi działki na obcięcie korzeni, gałęzi czy owoców, które przeszły z nieruchomości sąsiedniej, zgodnie z art. 150 k.c. Odpowiedzialność sąsiedzka może wynikać również z immisji – działań oddziałujących na sąsiednie nieruchomości. Właściciel powinien informować o potencjalnym zagrożeniu ze strony drzewa, zwłaszcza gdy usunięcie jest utrudnione przez procedury administracyjne. Dokładne oznakowanie i zabezpieczenie obszaru będą nie tylko ostrzeżeniem dla przechodniów, lecz także mogą chronić przed odpowiedzialnością prawną.
Dodaj komentarz