Najnowsze badania naukowców z University of British Columbia i University of Oxford odkrywają kluczową rolę, jaką formowanie się kontynentów mogło odegrać w narodzinach życia na Ziemi. Opublikowane w czasopiśmie „Terra Nova” ustalenia sugerują, że kontynenty miały wpływ na regulację poziomu boru w pradawnych oceanach, co stworzyło odpowiednie warunki chemiczne dla rozwoju życia.
Bor, pierwiastek coraz bardziej badany przez naukowców, stabilizuje cząsteczki cukrów niezbędne do budowy RNA. RNA, według wielu teorii, pojawił się przed DNA i mógł być pierwszym nośnikiem informacji genetycznej. Jednak bor działa skutecznie tylko w wąskim zakresie stężeń.
Zespół badawczy kierowany przez dr. Brendana Dycka i dr. Jona Wada przeanalizował wpływ uformowania się kontynentów na poziom boru w oceanach. Stężenie boru przed powstaniem dużych mas lądowych mogło być zbyt wysokie dla życia. Przełom nastąpił wraz z uformowaniem się skorupy kontynentalnej bogatej w granit, gdzie turmalin odgrywał kluczową rolę jako „magazyn” boru.
Turmalin, łatwo formujący się w granitowej skorupie, wiąże bor na miliony lat. W miarę erozji kontynentów, bor był uwalniany do oceanów, co stabilizowało jego stężenie na odpowiednim poziomie. Taka stabilizacja mogła być kluczowa dla powstania życia, umożliwiając przetrwanie cząsteczek RNA i rozwój bardziej złożonych form życia.
Odkrycia te mają istotne znaczenie dla badań nad życiem pozaziemskim. Na przykład planety skaliste bez granitowej skorupy kontynentalnej, jak Mars, mogą nie mieć warunków do utrzymania boru w formie dostępnej dla życia. Ewolucja geologiczna planety może być równie ważna dla powstania życia co jej odległość od gwiazdy czy obecność ciekłej wody.
Dodaj komentarz