Ministerstwo Zdrowia ogłosiło plan reformy systemu diagnostyki obrazowej w Polsce, zaznaczając, że bez wprowadzenia nowoczesnych mechanizmów istnieje ryzyko dla bezpieczeństwa pacjentów. Reforma zakłada równowagę między dostępnością badań, zasadnością kliniczną zleceń i efektywnością kosztową. Celem jest poprawa jakości diagnostyki przy jednoczesnym zachowaniu bezpieczeństwa pacjentów.
W ciągu najbliższych 18 miesięcy planowane jest wdrożenie działań takich jak standaryzacja wskazań klinicznych i cyfryzacja procesu kierowania na badania. Dodatkowo przewiduje się monitorowanie dawek i jakości oraz reorganizację zasobów kadrowych. W debacie nad zmianami uczestniczyły kluczowe postacie z sektora ochrony zdrowia, w tym minister zdrowia Jolanta Sobierańska–Grenda, wiceminister Katarzyna Kacperczyk oraz prof. Edyta Szurowska.
Jednak nie obyło się bez głosów krytyki. Rzecznik Naczelnej Izby Lekarskiej, onkolog Jakub Kosikowski, wyraził zastrzeżenia co do sposobu, w jaki ma być przeprowadzana reforma. Podkreślił, że nie można zaczynać od ograniczenia finansowania, co mogłoby prowadzić do eliminacji koniecznych badań diagnostycznych, takich jak rezonans magnetyczny czy endoskopia. Wskazuje to na potrzebę przemyślanej restrukturyzacji, która nie obciąży pacjentów.
Jednym z głównych problemów w systemie ochrony zdrowia pozostają braki finansowe. Miesięczny deficyt NFZ wynosi około 2 miliardy złotych. Dotychczasowe doraźne dopłaty z Ministerstwa Finansów stają się niewystarczające, co podkreśla Łukasz Kozłowski, główny ekonomista Federacji Przedsiębiorców Polskich. Raport przygotowany przez Federację i Instytut Finansów Publicznych prognozuje, że do 2028 roku roczna luka finansowa może osiągnąć 90 miliardów złotych.
Sytuacja finansowa wymusza konieczność poszukiwania nowych źródeł finansowania i efektywniejsze zarządzanie dostępnych środków. Reforma diagnostyki obrazowej jest częścią szerszych działań mających na celu stabilizację systemu ochrony zdrowia i zapewnienie pacjentom odpowiednich warunków leczenia.
Dodaj komentarz